عبد الحسين بن محمد حسن طبيب تبريزى

339

مطرح الأنظار في تراجم أطباء الأعصار وفلاسفة الأمصار ( فارسى )

سال وفاتش معين نيست در سال چهار صد و پنجاه و هشت ( 458 ) هجرى حيات داشته * 2 1 حسن بن زيرك الطبيب المصرى از مشاهير اطباى ديار مصر و طبابت خاصه احمد بن طولون حكمران مصر با وى بود « 8 » و اين حكيم با سعيد بن توفيل طبيب نصرانى معاصر و هر دو باهم به خدمت طبابت ابن طولون مباشرت داشتند چنانچه در سفر سعيد بن توفيل و در حضر حسن بن زيرك متصدّى حفظ صحت امير مزبور مىبودند وفاتش قريب بسنه دويست و هفتاد ( 270 ) هجرى اتفاق افتاد * 2 1 حسن بن سوار بن بأبأ بن بهنام الطبيب ( المشهور بابن الخمار ) كنيه‌اش ابو الخير و حكيم‌باشى سلطان محمود غزنوى بوده در ذيل ابى الخير ترجمهء او مسطور افتاد ( رجوع بصفحهء ( 113 ) نمايند ) * 2 1 حسن الطبيب الاصفهانى الملقب بشرف الدين ( المشهور بحكيم شفائى ) از اطباى اوايل مائه يازدهم هجرى و معاصر بامير محمد باقر داماد و شيخ بهأ الدين عاملى و ميرعماد حسنى خطاط مشهور است طبيبى طبيب‌زاده و حكيمى آزاده و فاضلى دانشمند و شاعرى بىمانند و معالجى باخبرت و پزشكى بابصيرت بوده مدتها در خدمت فحول علماى اصفهان و اساتيد فضلاى آن سامان كسب علوم عقليه و نقليه و تحصيل حكمت و طب نموده بعد از تكميل بمعالجهء مرضى اشتغال ورزيد و هم در نزد شاه عباس كبير مكانتى حاصل نمود معروف است كه مرحوم مير محمد باقر داماد از آن طبيب اريب تمجيد زياد مىفرمود و نيز مراتب اطلاع و تبحر او را در فنون حكمت مىستود ولى عيبى كه داشت مراتب علمى او را طبابت و طبابتش را شاعرى و شاعريش را هجو كويى ساتر شده بود اواخر حال شاه عباس مرحوم آن حكيم را از هجوكويى توبه داد متجاوز از صد سال عمر كرد و در سنه يكهزار و سى و هفت ( 1037 ) هجرى جهان را وداع نمود ( كتابى در ادويهء مركبه ) و ( ديوان غزليات ) و ( مثنوى نمكدان حقيقت ) و ( مهر و محبت ) از مؤلفات آن دانشمند است *

--> ( 8 ) احمد بن طولون در عهد ( المعتمد ) پانزدهم خليفهء عباسى حكمران مصر بوده در سنه دويست و شصت و شش ( 266 ) از اطاعت المعتمد سرپيچيده مستقلا متصدى امر سلطنت بلاد مصر گرديد و المعتمد در سنه ( 269 ) بر سر منابر بلعن ابن طولون امر كرد ( لمؤلفه )